عمل ختنه در میان مردمان دشتی

عمل 1 در 1 1 1

عمل ختنه که برخی به آن «سنّت» هنوز می گویند یک فریضه دینی مردمان مسلمان دشتی بوده است که در اسلام به آن تاکید شده است. دردشتی قبلاً این عمل با شکوه و با مجلس شادی و سرور همراه بوده است وآن بصورت سنتی انجام می گردیدکه تا سال های پایانی دهة اول انقلاب نیز در جریان بود که درحال حاضر این کار توسط پزشک و در مطب بصورت انفرادی انجام می شود. برای برپایی این جشن،دوستان و همسایگان را دعوت می نمودند وآنها را بوسیله شیرینی و شربت پذیرایی می کردند.این کار«سنّت»معمولاً درفصل تابستان که هوا بسیار گرم و باد گرم (تش باد) درجریان بود انجام می گرفت.«سنّت»یا همان عمل ختنه در روستاهای دشتی معمولابصورت گروهی وخیلی بندرت انفرادی انجام می شده است.روزی که استادختنه کننده که بطور معمول یکی از(دلاکان) منطقه بود به یک محل می آمد تاصبح مثلاً ساعت 9 پسرانی که زمان ختنه کردن آنها فرارسیده بود را در محلی که بیشتر اوقات خانه دلاک روستای مورد هدف بود جمع وآنها را ختنه می کردند. (چه بسیار پسرانی بودند که با شیندن اسم دلاک و ختنه متواری گشته وسر به کوه و باغ ها می گذاشتند.)

برای انجام عمل ختنه پسر را روی دله (حلب روغنی) یا روی جوه(ظرفی شبییه جام توخالی و ساخته شده از چوب کُنار یا بلوط که دارای یک دسته بلند بوده و جهت کوبیدن گندم وغلات ازآن استفاده می شده و معادل هاون امروزی بوده است)قرارمی دادند.دراین میان بچه هایی بودندکه ازاین کارترس زیادی داشتند و برای اینکه ترسشان رفع گرددآنان رابه طریقی سرگرم وفریب می دادندمثلاًمی گفتند به آسمان نگاه کن یک کلاغ بالای سرت درحال پروازاست.درحینی که بچه سرش را به سمت آسمان بلند می کرده شخص ختنه کننده کار خود را در یک آن واحد انجام می داده است با این ترفندها کار وعمل ختنه براحتی پیش می رفت. برای این کارشخصی که مسئول ختنه بوده با یک نی زرد رنگ،پوست نوک آلت بچه را دردرون شکاف نی قرار می داد و با یک تیغ آن را می برید و جای زخم را با مایع قرمز رنگی به نام"عیدی" ضد عفونی می کرد. اینکار نوبت به نوبت انجام می گرفت و پسرها را در سایه دیوار و روی یک "جاجیم" کنار هم می خوابانیدند.

برای آنکه زخم سریعتر بهبود پیدا کند پسرها را از خوردن بیش ازحد مایعات مانند آب ،شربت ومانندش منع می کردند.بعداً به وسیله دود دادن جای زخم با آتش زدن سرگین الاغ در یک گود کوچک که در زمین کنده می شد درمان می کردند. پس از پایان زخم ،آنها را به رودخانه برده تا با شستشوی نهایی بهبودی کامل پیدا نمایند.پسرها تا زمانی که جای زخم خوب نشده بود دامن های سفید می پوشیدند که عورت آنها پیدا نبوده و همچنین زخم دچار عفونت نگردد.