محرم الحرام در دشتی

با خرمان حرف میزدم صحبت از سالهای سپری شده زندگی شد: گفتم : چند سال گذشت تا بزرگ شدی گفت : خیلی نشد همین حوالی ها به اندازه یک رگبار ابر بهاری که از شرق برمی خیزد در غرب خاموش می شود آنهم در ثانیه ای چشم دوختن ولی هنوز که هنوز است جایمان آغل بیشتر نیست. نمی دانم اشکال از بزرگ شدن ما بود یا شکل زندگی کردنمان . البته خرها هرگز نمی میرند. یادم بماند به تمام خر های همسایه بگو...

ادامه مطلب